Musée Marmottan Monet: nocturnes op donderdag tot 21.00 uur

Een nachtelijke onderdompeling in het hart van de collecties van Claude Monet en Berthe Morisot

In het 16e arrondissement van de hoofdstad zet het Musée Marmottan Monet de ontdekking van grote meesterwerken uit de kunstgeschiedenis voort met aangepaste openingstijden, waaronder een nocturne elke donderdag tot 21.00 uur, met een laatste toegang tot 20.00 uur. De instelling, geopend van dinsdag tot en met zondag van 10.00 tot 18.00 uur aan de Rue Louis-Boilly 2, nodigt bezoekers uit om haar permanente zalen te verkennen in een uniek architectonisch kader. Het gebouw, een prachtig herenhuis dat ooit toebehoorde aan Paul Marmottan en voorzien is van een minutieus bewaard gebleven empire-inrichting, herbergt vooraanstaande artistieke verzamelingen die reiken van de vroege periodes tot het einde van de negentiende eeuw.

Het museum vormt een waar heiligdom voor liefhebbers van moderne schilderkunst doordat het 's werelds grootste verzameling werken van Claude Monet beheert. Deze ongeëvenaarde collectie brengt meer dan honderd meesterwerken samen die in de loop der tijd zijn geschonken door de familie van de schilder en door zijn naaste vrienden. Tussen deze onschatbare doeken bevindt zich het emblematische Impression, soleil levant geschilderd in 1872, het stichtende werk van de impressionistische beweging, naast belangrijke stukken zoals Cathédrale de Rouen, effet de soleil, fin de journée uit 1892, Le Train dans la neige. La locomotive uit 1875 en een Nymphéas-compositie uit 1903. Het geheel biedt een panoramisch overzicht van het traject van de schilder, van de motieven van Argenteuil tot de tuin van Giverny.

Naast de centrale aanwezigheid van Monet bewaart de instelling de grootste openbare collectie ter wereld gewijd aan Berthe Morisot, een pioniersfiguur van de impressionistische avant-garde. Dit ensemble, nagelaten door haar nakomelingen, telt meer dan vijfentwintig schilderijen, aangevuld met bewonderenswaardige aquarellen en pastels. Bezoekers kunnen er intieme en pastorale taferelen aanschouwen, zoals Eugène Manet à l’île de Wight uit 1875 of Le Cerisier uit 1891, die de portretten en landelijke composities in pasteltonen illustreren die kenmerkend zijn voor haar oeuvre. De collectie staat eveneens naast het Portrait de Berthe Morisot étendue geschilderd door Édouard Manet in 1873.

Landschapsverhalen: de landschapskunst van 1890 tot 2026 op het programma

De actualiteit van het museum wordt gekenmerkt door de gezamenlijke opening, in samenwerking met het Musée de Grenoble, van een grote tentoonstelling getiteld « Histoires de paysages. De Monet à Hockney (1890-2026) ». Te zien in Parijs van 24 september 2026 tot 31 januari 2027 voordat deze van 5 maart tot 4 juli 2027 naar Grenoble verhuist, staat dit grootschalige overzicht onder het curatorschap van Pierre Wat, professor aan de Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne en directeur van het onderzoekscentrum HiCSA. De tentoonstelling nodigt uit om het traject van het geschilderde landschap vanaf het einde van de negentiende eeuw tot de meest hedendaagse creaties te heroverwegen.

Deze ambitieuze programmering sluit rechtstreeks aan bij de herdenkingen rond de honderdste sterfdag van Claude Monet in 1926. Via dit perspectief analyseert het project de veerkracht en de heruitvindingen van het landschapsgenre tegenover de ideologische en historische veranderingen van de twintigste eeuw, een periode waarin het landschap een fundamentele motor van de beeldende kunst bleef vormen. De tentoonstelling confronteert de erfenis van de impressionistische meester met de artistieke benaderingen van de twintigste en eenentwintigste eeuw en legt een directe lijn tot aan de verkenningen van David Hockney.

Onverwachte dialogen en een reis door de eeuwen in het herenhuis

Parallel aan dit overzicht presenteert het museum het elfde deel van zijn reeks Dialogues inattendus, getiteld « MONET / SORIANO - CARTOGRAPHIE DU MONT KOLSÅS », eveneens te bezoeken van 24 september 2026 tot 31 januari 2027. De Frans-Amerikaanse kunstenaar Peter Soriano herbezoekt hierin de winterexpeditie die Claude Monet in 1895 in Noorwegen ondernam. Met een grote muurtekening die speciaal voor de ruimtes van het museum is gemaakt, verweeft Peter Soriano een cartografische weergave van het terrein met een hedendaagse reflectie op de kwetsbaarheid van Scandinavische landschappen, waarmee hij een directe dialoog aangaat met de door Monet vereeuwigde sneeuwpanorama's.

De rondgang stelt bezoekers bovendien in staat om een brede artistieke chronologie te omarmen binnen de Marmottan-salons en de Claude Monet-zaal. De permanente collecties herbergen stukken uit vroege tijdperken, waaronder beeldhouwwerken, schilderijen en verluchte handschriften, zoals het paneel Saint Michel terrassant le dragon van de Meester van Salomon Wildenstein of een Kruisafneming uit 1536 toegeschreven aan Hans Muelich. De neoclassicistische en empireperiode komt onder meer tot uiting in Petite Fille mangeant des cerises (1817) van Jeanne Élisabeth Chaudet, het Portrait de famille (1798) van Jacques Augustin Catherine Pajou, het Portrait de la duchesse de Feltre et de ses enfants (1810) door François Xavier Fabre en het beeldhouwwerk L’Amour et Psyché toegeschreven aan Giovanni Maria Benzoni.

Deze historische route wordt verrijkt met werken van talrijke illustere boegbeelden van de moderniteit: Eugène Delacroix, Eugène Boudin, Edgar Degas, Gustave Caillebotte vertegenwoordigd met onder meer Rue de Paris. Temps de pluie (1877), Alfred Sisley, Camille Pissarro, Paul Gauguin met zijn Bouquet de fleurs uit 1897 en Auguste Rodin, terwijl Marc Chagall de moderne tijd illustreert. Al deze historische zalen en tentoonstellingsruimten blijven toegankelijk tijdens openbare bezoeken en kunnen worden gereserveerd voor exclusieve privé-evenementen zoals recepties of ontbijtsessies.